فن آوری اطلاعات داتيس
سرورهای کم‌مصرف

سرورهای کم‌مصرف و مسیرهای سبز برای مراکز داده

مقدمه

تغییر روند به استفاده از سرورهای کم‌مصرف و مراکز داده پایدار دیگر فقط یک گزینه نیست؛ سازمان‌ها به طور فعال این مسیر را دنبال می‌کنند تا با رشد سریع تقاضا، فشار اقتصادی و مسئولیت زیست‌محیطی مقابله کنند. با پیاده‌سازی سخت‌افزار بهینه، طراحی دقیق مرکز داده، عملیات هوشمند و بهره‌گیری از انرژی تجدیدپذیر، اپراتورها مصرف انرژی را به طور چشمگیر کاهش می‌دهند، هزینه‌های عملیاتی را کنترل می‌کنند و انتشار کربن را کم می‌کنند.

در این مسیر، انتخاب تکنولوژی مناسب، اتخاذ معماری بهینه و مدیریت دقیق زیرساخت‌ها همراه با گزارش‌گیری شاخص‌ها، سازمان‌ها را به موفقیت می‌رساند. آینده متعلق به مراکز داده سبز است: مراکزی که نه‌تنها داده‌ها را پردازش می‌کنند، بلکه مصرف انرژی را به شکل هوشمند و کارآمد مدیریت می‌کنند.

در این مقاله به ‎سه بخش اصلی می‌پردازیم:

  1. فناوری‌ها و سخت افزار برای سرورهای کم‌مصرف

  2. طراحی و عملیات مراکز داده با تمرکز بر مسیر سبز

  3. چالش‌ها، چشم‌اندازها و مسیرهای آینده

فناوری‌ها و سخت‌افزار برای سرورهای کم‌مصرف

 انتخاب سخت‌افزار با کارایی بالا

  • سرورها و اجزای آن (پردازنده، حافظه، واسط‌ها، ذخیره‌سازی) باید از نظر «کارایی بر وات» بهینه شوند.  ابتدا باید تقاضا (بار) کاهش یابد و سپس منابع تجدیدپذیر افزوده شوند.  

  • استفاده از سرورهای با مصرف کم (low-power servers) که در مراکز داده سبز مطرح هستند.  

  • انتخاب منبع تغذیه کارا، پیاده‌سازی وضعیت خواب (idle) برای سرورها، بهینه‌سازی ذخیره‌سازی (SSD به جای HDD) و کاهش تعداد سرورهای تحت استفاده از طریق مجازی‌سازی.

 

 شبکه و زیرساخت IT سرورهای کم‌مصرف

  • مصرف انرژی شبکه نیز قابل توجه است؛  می‌توان با اختصاص مجازی سازی ترافیک و غیرفعال‌سازی سوئیچ‌های مازاد تا ۵۰٪ در مصرف شبکه صرفه‌جویی کرد.  

  •  «دیتا پلین‌های قابل برنامه‌ریزی» می‌تواند با تجمیع ترافیک و تخصیص بار به سرورهایی با انرژی تجدیدپذیر تا ۳۶٪ مصرف سوئیچ‌ها را کاهش دهد.  

 خنک‌سازی مایع و بازیافت حرارت

  • خنک‌سازی هوای سرد (free-air cooling)، containment «راهرو سرد/گرم» (cold/hot aisle containment) و خنک‌سازی مایع (liquid cooling) از روش‌های موثر کاهش مصارف پشتیبانی هستند. 

  • به‌عنوان مثال، پروژه «Aquasar» از خنک‌سازی با آب گرم برای سرورها استفاده کرده و توانسته بخشی از حرارت تولیدی را بازیافت کند.

  • همچنین استفاده از حرارت دورریز (waste heat) برای گرمایش ساختمان‌ها، آب یا تولید انرژی نیز به عنوان بخش مهمی از استراتژی مطرح است. 

همچنین استفاده از هوش مصنوعی در کنترل سیستم‌های خنک‌کننده، بهینه‌سازی مصرف انرژی را به سطح جدیدی رسانده است؛ همانطور که در مقاله «AI-Powered SD-WAN: آینده شبکه‌های سازمانی هوشمند» توضیح داده‌ایم، AI می‌تواند رفتار شبکه و انرژی را هم‌زمان بهینه کند.

 انرژی تجدیدپذیر و سیستم‌های برق هوشمند

  • مراکز داده باید به سمت استفاده از انرژی تجدیدپذیر حرکت کنند: خورشیدی، بادی، هیدرو.

  • استفاده از سیستم‌های برق مستقیم (DC) به‌جای AC، به منظور کاهش تبدیل‌ها و اتلاف‌های ناشی از تبدیل برق نیز مطرح شده است.

  • ابزارهایی مانند سیستم مدیریت زیرساخت مراکز داده (DCIM) برای نظارت به زمان واقعی، تحلیل مصرف و بهینه‌سازی پیشنهاد می‌شوند.

سرورهای کم‌مصرف

طراحی و عملیات مراکز داده با تمرکز بر مسیر سبز

 شاخص‌ها و معیارها

  • شاخص «Power Usage Effectiveness (PUE)» یکی از رایج‌ترین شاخص‌هاست: نسبت کل مصرف انرژی مرکز داده به انرژی مصرف شده توسط تجهیزات IT. عدد نزدیک به ۱ یعنی کارایی عالی. 

  • شاخص‌های دیگر: «Carbon Usage Effectiveness (CUE)» و «Water Usage Effectiveness (WUE)». 

  • در اروپا، چارچوب‌ها و مقرراتی برای مراکز داده سبز طراحی شده‌اند؛ از جمله «Climate Neutral Data Centre Pact» که هدف دارد مراکز داده تا سال 2030 به خنثی‌سازی کربن برسند. 

 معماری فیزیکی و زیرساختی

  • طراحی راهروهای هوای سرد/گرم، containment، مدیریت جریان هوا از جمله طراحی که از اختلاط هوای سرد و گرم ممانعت می‌کند و خنک‌سازی را کاراتر می‌سازد. 

  • انتخاب محل جغرافیایی مناسب: مناطق سرد، دسترسی به آب سرد طبیعی یا منابع خنک‌کننده ارزان، امکان بازیافت حرارت، اینها در کاهش مصرف مؤثر هستند.

  • طراحی ماژولار (modular data centers) که سریع‌تر مستقر می‌شوند، مقیاس‌پذیری دارند و امکان بهینه‌سازی انرژی بر حسب بار واقعی را فراهم می‌آورند. 

 بهره‌برداری، مدیریت بار و هوشمندسازی

  • با مجازی‌سازی سرورها، consolidation و خاموش/روشن خودکار تجهیزات کم‌بار می‌توان مصرف را کاهش داد.

  • سامانه‌های نظارتی و کنترل به زمان واقعی (real-time monitoring) و ابزارهایی مثل DCIM به شناسایی بارهای غیر بهینه، جریان هوا نامناسب و زیربارهای کم کمک می‌کنند. 

  • فرایند بازیافت سرورها و تجهیزات نیز بخشی از طراحی سبز است: یکی از نقاط مورد تأکید در مقررات اروپایی. 

بازیافت حرارت و اقتصاد گرمایی

  • یکی از مسیرهای عملیاتی برای مراکز داده سبز، استفاده از حرارت خروجی برای ساختمان‌های مجاور، سیستم‌های گرمایشی یا تولید برق محلی است. مطابق گزارش، «استفاده از حرارت دورریز باید به استاندارد تبدیل شود». 

  • این موضوع علاوه بر مزیت زیست‌محیطی، هزینه‌های سرمایش و گرمایش را کاهش می‌دهد و می‌تواند جریان درآمد ثانویه برای اپراتور فراهم کند.

سرورهای کم‌مصرف

چالش‌ها، چشم‌اندازها و مسیرهای آینده برای سرورهای کم‌مصرف

چالش‌ها

  • هزینه‌های سرمایه‌ای اولیه بالا: بهبود تجهیزات، خنک‌کننده‌های نوین، انرژی تجدیدپذیر به سرمایه‌گذاری نیاز دارند. 

  • استانداردسازی و شاخص‌های واحد: هنوز تعریف واحد و جهانی برای «پایداری مراکز داده» کامل نیست. 

  • تغییر بار کاری و رشد سریع مراکز داده مخصوصاً با گسترش AI و داده‌های بزرگ، فشار بر زیرساخت‌ها را افزایش می‌دهد.

  • چالش تغییر فرهنگ سازمانی، آموزش نیروی انسانی، عملیات پایش موثر، به‌روزرسانی مستمر همه اینها جزو موانع هستند.

 چشم‌اندازها

  • دستگاه‌های خنک‌کننده بسیار پیشرفته‌تر: برای مثال، فناوری خنک‌سازی میکروفلوئیدیک که توسط Microsoft معرفی شده است.

  • استفاده گسترده‌تر از هوش مصنوعی و تحلیل داده در مدیریت انرژی، خنک‌سازی، جریان بار و زیرساخت. 

  • مراکز داده «سبزتر» و کوچک‌تر (edge data centers) که مصرف انرژی و انتقال داده را کاهش می‌دهند و طراحی‌شان بهینه از منظر انرژی خواهند بود.

  • بازیافت حرارت در مقیاس شهری و منطقه‌ای؛ مراکز داده می‌توانند بخشی از شبکه انرژی منطقه شوند.

  • مقررات و سیاست‌های سختگیرانه‌تر برای مراکز داده در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی، مثلاً در اتحادیه اروپا. 

 مسیر استراتژیک پیشنهادی برای اپراتورهای مراکز داده

  • گام اول: تصویب هدف کاهش مصرف (مثلاً PUE<1.2 یا CUE کاهش‌یافته) و تهیه نقشه راه تجدیدپذیر شدن.

  • گام دوم: کاربرد سخت‌افزار کم‌مصرف، مجازی‌سازی گسترده، خاموش‌سازی هوشمند تجهیزات کم‌بار.

  • گام سوم: ارتقای سیستم‌های خنک‌سازی: استفاده از free-air، liquid cooling، بازیافت حرارت.

  • گام چهارم: تامین برق از منابع تجدیدپذیر + ادغام ذخیره‌سازی انرژی + DC power اگر ممکن است.

  • گام پنجم: نظارت و گزارش‌گیری مستمر با استفاده از ابزار DCIM، شاخص‌های PUE/CUE/WUE و شفاف‌سازی برای ذی‌نفعان.

  • گام ششم: مشارکت در زنجیره بازگشت و بازیافت تجهیزات، و تحقق استانداردهای پایداری مثل ISO50001 یا مقررات محلی.

نتیجه‌گیری

تغییر روند به مراکز داده کم‌مصرف و پایدار دیگر صرفاً یک گزینه نیست، بلکه ضرورت برای برخورد با رشد سریع تقاضا، فشار از منظر اقتصادی و مسئولیت زیست‌محیطی است. با کاربرد سخت‌افزار بهینه، طراحی دقیق مرکز داده، عملیات هوشمند و بهره‌گیری از انرژی تجدیدپذیر، می‌توان به کاهش چشمگیر مصرف انرژی، هزینه‌های عملیاتی و نیز کاهش انتشار کربن دست یافت.

در این مسیر، انتخاب تکنولوژی درست، اتخاذ معماری مناسب و مدیریت دقیق به همراه گزارش‌گیری شاخص‌ها بخشی از موفقیت خواهد بود. آینده مراکز داده سبز است: مراکزی که نه‌تنها داده را پردازش می‌کنند بلکه انرژی مصرفی را نیز به شکلی هوشمند مدیریت می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *